தேசியக் கல்விக் கொள்கை மற்றும் மும்மொழிக் கொள்கை: இந்தியக் கல்விப்புலத்தில் எழும் புதிய அரசியல் மற்றும் கொள்கை மோதல்கள்

By Hari Eswaran
04 Apr 2026
0 Comments

தேசியக் கல்விக் கொள்கை மற்றும் மும்மொழிக் கொள்கை: இந்தியக் கல்விப்புலத்தில் எழும் புதிய அரசியல் மற்றும் கொள்கை மோதல்கள் மத்திய-மாநில அரசுகளுக்கு இடையிலான கருத்து மோதலின் பின்னணி இந்தியாவின் கல்வித் துறையில் மிகப்பெரிய மாற்றங்களை இலக்காகக் கொண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட தேசியக் கல்விக் கொள்கை 2020 (NEP) மற்றும் அதன் ஒரு அங்கமான மும்மொழிக் கொள்கை, தற்போது மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு இடையிலான ஒரு கடுமையான அரசியல் களமாக மாறியுள்ளது. குறிப்பாக, சிபிஎஸ்இ (CBSE) பாடத்திட்டத்தில் அண்மையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட சீர்திருத்தங்கள், இந்தி பேசாத மாநிலங்களில் பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன. ஒரு தரப்பினர் இதனை 'இந்தித் திணிப்பு' எனச் சாடும் வேளையில், மற்றொரு தரப்பினர் இதனை 'பன்மொழித் திறன் மற்றும் கல்விச் சமத்துவம்' என்று முன்னிறுத்துகின்றனர். இந்த முரண்பட்ட நிலைப்பாடுகள் இந்தியாவின் கூட்டாட்சித் தத்துவத்திற்கும், மொழி அடையாளத்திற்கும் இடையிலான நுட்பமான சமநிலையை உரசிப் பார்க்கின்றன.

மாநில அரசின் குற்றச்சாட்டுகள்: 'திட்டமிடப்பட்ட மொழி ஆதிக்கம்' இந்தக் கொள்கை மாற்றங்களை மிகக் கடுமையாக விமர்சிக்கும் மாநில அரசு, இது ஒரு சாதாரண கல்விச் சீர்திருத்தம் அல்ல என்றும், மாறாக இந்தியாவின் செழுமையான பன்மைத்துவ மொழிப் பாரம்பரியத்தைத் திட்டமிட்டு சிதைக்கும் முயற்சி என்றும் வாதிடுகிறது. "இந்திய மொழிகளை ஊக்குவிக்கிறோம்" என்ற போர்வையில், இந்திக்கு முன்னுரிமை அளித்து மையப்படுத்தும் செயலை மத்திய அரசு தீவிரமாக முன்னெடுப்பதாகக் குற்றம் சாட்டப்படுகிறது. குறிப்பாக, மும்மொழிக் கொள்கை என்பது இந்தி பேசாத மாநிலங்களில் இந்தியைக் கட்டாயமாக்கும் ஒரு கருவியாகவே பார்க்கப்படுகிறது. மேலும், இந்தி பேசும் மாநிலங்களில் உள்ள மாணவர்கள் தென்னிந்திய மொழிகளான தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம் அல்லது மலையாளம் போன்ற மொழிகளைக் கட்டாயமாகப் படிப்பதற்கான தெளிவான திட்டங்கள் இல்லை என்பது ஒரு சார்புத் தன்மையை வெளிப்படுத்துவதாக மாநில அரசு சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஆசிரியர்களின் எண்ணிக்கை மற்றும் உள்கட்டமைப்பு குறித்த கள யதார்த்தத்தை உணராமல், நிதி ஆதாரங்கள் இன்றி இத்தகைய சுமையை மாணவர்கள் மீது ஏற்றுவது அவர்களின் எதிர்காலத்தைப் பாதிக்கும் என்பது மாநில அரசின் பிரதான கவலையாக உள்ளது.

மத்திய அரசின் விளக்கம்: 'நிர்வாகத் தோல்வியும் மொழி விடுதலையும்'

மாநில அரசின் விமர்சனங்களுக்குப் பதிலடி கொடுத்துள்ள மத்திய அரசு, 'இந்தித் திணிப்பு' என்ற வாதம் வெறும் அரசியல் தோல்விகளை மறைப்பதற்கான ஒரு தந்திரம் என்று சாடுகிறது. தேசியக் கல்விக் கொள்கை என்பது உண்மையில் மொழி விடுதலைக்கான ஒரு பிரகடனம் என்றும், அது தாய்மொழி வழிக் கல்விக்குத்தான் (தாய்மொழிக்கு முன்னுரிமை) அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது என்றும் மத்திய கல்வித் துறை விளக்குகிறது. பன்மொழித் தன்மையை ஓர் அச்சுறுத்தலாகப் பார்க்காமல், அது மாணவர்களை உலகளாவிய தலைவர்களாக உருவெடுக்க உதவும் ஒரு வாய்ப்பாகக் கருதப்பட வேண்டும் என்று மத்திய அரசு வலியுறுத்துகிறது. மேலும், பிஎம் ஸ்ரீ (PM SHRI) பள்ளிகள் மற்றும் நவோதயா பள்ளிகள் போன்ற நவீன உள்கட்டமைப்புகளைக் கொண்ட கல்வி நிறுவனங்களைத் தமிழகத்தில் தொடங்க விடாமல் தடுப்பது, ஏழை மற்றும் நலிந்த பிரிவு மாணவர்களுக்குச் செய்யப்படும் நேரடித் தீங்காகும் என்றும், இது கல்விச் சமத்துவத்தை விட அரசியல் பிரச்சாரங்களுக்கே முன்னுரிமை அளிப்பதைக் காட்டுகிறது என்றும் மத்திய அரசு வாதிடுகிறது.

எதிர்கால சவால்களும் தீர்வுகளும்

தற்போது உலகம் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), அனிமேஷன் மற்றும் அதிநவீனத் தொழில்நுட்பங்களை நோக்கி வேகமாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் சூழலில், கல்வித் துறையில் ஏற்படும் இத்தகைய மொழி சார்ந்த முரண்பாடுகள் மாணவர்களின் கவனத்தைச் சிதறடிக்கக்கூடும். ஒருபுறம் மொழி அடையாளத்தைப் பாதுகாப்பதும், மறுபுறம் உலகளாவிய போட்டிக்கு மாணவர்களைத் தயார்படுத்துவதும் என இருவேறு சவால்கள் முன்னால் நிற்கின்றன. இந்தியாவின் வலிமை என்பது அதன் பன்முகத்தன்மையில்தான் உள்ளது; எனவே, ஒற்றைத்தன்மையை திணிக்காமல், மாநிலங்களின் தனித்துவமான மொழி அடையாளங்களை மதித்து, அதே சமயம் மாணவர்களுக்கு நவீனக் கல்விக்கான அனைத்து வாய்ப்புகளையும் உறுதி செய்வதே இந்தச் சிக்கலுக்கான நிரந்தரத் தீர்வாக அமையும். மத்திய-மாநில அரசுகளுக்கு இடையிலான இந்த நிழற்போர், ஒரு ஆரோக்கியமான கல்விச் சூழலை உருவாக்குவதில் உள்ள சிக்கல்களை அப்பட்டமாக வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.